TelegramLogo

بزرگترین افتخار ما خدمت به شما بیماران عزیز است.گروه ما افتخار دارد در اولین فرصت با امکانات مجهز و تعرفه های تعیین شده از طرف وزارت بهداشت در کنار شما بیمار عزیز و خانواده ی محترمتان باشد.گروه ما از سال 1384 با مجوز از وزارت بهداشت با امکان  پزشک در منزل، پرستار در منزل، فیزیوتراپی در منزل، کارشناسان آزمایشگاه و نگهداران سالمند آغاز به کار نموده و در مناطق 24 گانه تهران  خدمات  درمان در منزل را ارائه می دهد.این مرکز طرف قرارداد با کلیه بیمه های تکمیلی می باشد و خدمات درمان در منزل را حتی در محل کار شما ارئه می دهد.لذا بیمار عزیز و خانواده ی محترم، خواهشمند است به جهت حفظ امنیت خود و بیمارتان به هیچ عنوان از اشخاص عادی و بدون مجوز یاری نگیرید.زیرا اولا حق ورود به حریم بیمار را ندارند و ثانیا مسئولیت کاری که می کنند را به عهده نخواهند گرفت.در صورت مشاهده ی افراد غیر مسئول به این مرکز اطلاع داده تا ازطرف مامورین وزارت بهداشت مورد پیگرد قانونی قرار گیرند.

محاسن ارائه خدمات پزشک در منزل

 طبق آماري که چند سال پيش گروهي از دانشجويان در يکي از روزنامه ها منتشر کردند از هر 100 نفر ايراني ، 98 نفر اصلا از سيستم ارائه خدمات پزشک در منزل خبر ندارند. در این مختصر مجال، ذکری از فواید خدمات پزشک در منزل می آید.

یکی از اهداف اصلي تاسيس چنين موسساتی ايجاد اشتغال براي پزشکان ، پيراپزشکان و پرستاران میباشد. در کشوري مثل ايران که به علت مصرف بالاي آنتي بيوتيک ها، بيماري هاي عفوني نسبت به بيشتر آنها مقاوم شده اند،بعيد نيست سالمندي با يک بيماري ساده که مي توانست در منزل مداوا شود، مدتي در بيمارستان بماند و از آنجا که سيستم دفاعي ضعيف تري دارد با بيماري عفوني مقاومتري مرخص شود؛ اما وقتي تخت منزل يک بيمار، تخت بيمارستاني مي شود، نگراني پزشک در منزل از بابت ابتلا به عفونت هاي بيمارستاني بخصوص در سالمندان کمتر خواهد بود.از طرفي مقايسه هزينه تلفني چنددقيقه اي و آمدن یک پزشک در منزل نسبت به هزينه رفت وآمد بيماري با محدوديت حرکتي همراه 2 نفر از آشنايان که بايد قيد ساعات کاري خود را براي جابه جايي بيمارشان تا مطب و بازگرداندنش به خانه بزنند، به اضافه خستگي بيمار و امکان آسيب بيشتر در اين سفر چندساعته ، نشان مي دهد که تنها حسن ارائه خدمات پزشک در منزل جلوگيري از ابتلا به عفونت هاي بيمارستاني نيست و فوايدي چون کاهش تعداد واسطه ها و سرويس دهي مطلوب و بهنگام ، جلوگيري از اتلاف وقت همراهان بيمار، کاهش بار ترافيکي شهر و آرامش بيشتر بيمار را نبايد دست کم گرفت ؛ ضمن آن که برخي خانواده ها نسبت به بستري شدن بيمارشان در بيمارستان نگرشي منفي دارند و ارائه خدمات پزشک در منزل بدبيني شان را کم خواهد کرد.

در جامعه ما بيماراني هستند که مرز ميان علل بيماري شان با بحثهاي اخلاقي و حيثيتي تداخل پيدا کرده است ، مثل مبتلايان به ايدز و هپاتيت.اين مرزها طوري به هم نزديک شده اند که ابتلا به يکي از اين بيماري ها در نظر عده اي و البته به غلط مساوي است با بي حيثيتي و مطرود شدن فرد و خانواده اش از جامعه.ارائه خدمات پزشک در منزل اين امکان را فراهم مي کند که پزشک داوطلبانه و با رضايت خودش به منزل بيمار برود و به درمان يا تسکينش کمک کند. هرچند روش موثرتر در رفع اين معضل ، تصحيح باورهاي غلط درباره اين گونه بيماري هاست.زماني براي صحبت پزشکان با بيماران براساس آماري که بتازگي از سوي وزارت بهداشت و درمان ارائه شده است ، متوسط زماني که بيمار با کادر پزشک در منزل هم صحبت و در حال سرويس گيري از آن است 15 الي 30 دقيقه است.گرچه در حقيقت گاهي اين 15 دقيقه هم تا چند دقيقه کاهش مي يابد و خيل بيماراني که چشم انتظار، پشت در اتاق دکتر نشسته اند يا قدم مي زنند، بيمار را وادار مي کنند در همان 5 دقيقه اول بلند شود و از دکتر خداحافظي کند اما حضور پزشک در منزل ، فرصت کافي براي بررسي علايم بيماري و معاينه دقيق تر را فراهم مي کند.

 از همه مهمتر ايجاد يک سيستم ارجاع است ، چيزي به نفع پزشک و البته بيمار گرچه سيستم ارجاع سالهاست در ديگر کشورها در قالب واژه هايي چون پزشک خانواده و... پذيرفته شده است ، اما هنوز به گوش مردم و حتي بسياري از پزشکان ايراني آشنا نيست.اين روزها اگر کسي سردرد يا سرگيجه داشته باشد، ترجيح مي دهد فوق تخصص مغز و اعصاب را ملاقات کند. کسي که کمردرد دارد از متخصص ستون فقرات وقت مي گيرد و کسي که معده درد دارد آنقدر صبر مي کند تا پس از 6ماه فلان پزشک فوق تخصص.بيماري هاي دستگاه گوارش از سفر بيايد و به او براي چند ماه بعد وقت بدهد. يک پزشک عمومي مي تواند 70 تا 80 درصد بيماري ها را تشخيص دهد و درمان کند.هر پزشک عمومي براي بيماري هاي شايع سطح جامعه تربيت شده است و فقط در صورتي که بيمار جزو 20 يا 30 درصد بيماران نيازمند به درمان تخصصي باشد بايد به متخصص ارجاع داده شود؛ اما هنوز مردم براي هر درد ساده اي سراغ متخصص ها و فوق تخصص ها مي روند و اين يعني نداشتن سيستم ارجاع در جامعه».«سيستم ارجاع» را به خاطر بسپاريد. با مراجعه به فوق تخصص براي چند بار سرفه کردن يا سردرد يا هر درد ديگري ، او حق دارد شما را به عنوان بيماري پيچيده نگاه کند؛ پس مثل بيماري پيچيده هم با شما برخورد خواهد کرد.به اين ترتيب براي تشخيص سردردي ساده سي تي اسکن لازم مي شود يا با کمي احساس درد در کمر ام.آر.آي لازم خواهد بود و اگر از ناراحتي گوارشي رنج مي بريد، اولين راه آندوسکوپي است که پيش رويتان قرار خواهد گرفت ، در حالي که اين تجهيزات هيچکدام براي بيماران معمولي لازم نيست و ممکن است از 1000 نفري که سردرد دارند فقط يکي به سي تي اسکن احتياج داشته باشد

خدمات پزشک در منزل سعي در ايجاد يک سيستم ارجاع کوچک دارد. هر بيمار پس از تماس تحت نظر يک پزشک عمومي خواهد بود و بعد در صورتي که جزو 20 يا 30 درصد بيماراني باشد که به متخصص نياز دارند به يکي از متخصصان ما معرفي مي شود.پس از آن متخصص و تيم پرستاري مسووليت بيمار را به عهده مي گيرند. جز مهم اين طرح ، صرفه جويي در هزينه کلاني است که با آگاهي بخشي به بيماراني که بيماري هاي غيرپيچيده دارند، از سبد خريد دولت و خانواده ها کم مي شود.به اين ترتيب فقط بيماران استفاده کننده از خدمات پزشکي در منزل از سيستم ارجاع بهره مند مي شوند و بقيه مردم از همان شيوه سنتي و رجوع به متخصص ها پيروي مي کنند.گرچه نبودن سيستم ارجاع در جامعه معضلاتي چون بيمار محوري در مراکز درماني ، خرج تراشي هاي غيرضروري ، فرصت و امکانات کمتر براي معالجه بيماران پيچيده تر و بيکاري پزشکان عمومي را به ارمغان آورده ؛ اما هنوز هيچ نهادي مسووليت اجباري کردن چنين سيستمي را در چرخه هاي درماني به عهده نگرفته است.طيف وسيعي از استفاده کنندگان خدمات پزشک در منزل را سالمندان ، بيماران با محدوديت حرکتي ، مبتلايان به بيماري هاي مزمن يا صعب العلاج و آنها که روزهاي آخر را مي گذرانند يا به قول پزشکانEndStage ها تشکيل مي دهند و معتاداني که تمايل به ترک اعتياد در منزل دارند، زنان باردار، نوزادان و بيماران رواني در درجه دوم اهميت قرار دارند.

متاسفانه فرهنگ سازي لازم در جامعه صورت نگرفته است و به نظر من مسووليت اين فرهنگ سازي بر دوش تمام نهادهاي متولي حل معضلات شهري خواهد بود.باز هم مثل هميشه مشکلات مالي آيا تمام آگاهان از مزاياي خدمات پزشکي در منزل که با وجود نبود فرهنگ سازي به طريقي با آن آشنا شده اند ازاين خدمات استقبال مي کنند؟بيشتر بيماراني که از چنين مراکزي استفاده نمي کنند دليل استفاده نکردن خود را تعرفه هاي بالا مي دانند.اگر تصور کنيد پزشکي که مي توانسته با نشستن توي مطب در مدت پانزده دقيقه دست کم 3 بيمار را ويزيت کند از مرکزي راه مي افتد و ساعتها وقت خود را صرف فقط يک مريض مي کند، آن وقت حتما باور مي کنيد که اين تعرفه ها ناچيزند.ضمن آن که هزينه استهلاک دستگاه هايي را هم که براي آسايش بيماران حمل و نقل مي شوند بايد در نظر داشته باشيم. خدمات پزشکي در منزل با عنوان Home Cure در کشورهاي پيشرفته سالهاست که از سوي بيمه حمايت مي شود و بيمه هزينه حداقل خدمات درماني را به عهده مي گيرد؛ اما در کشور ما هنوز چنين تضميني وجود ندارد و سازمان هاي بيمه حاضر به بستن قرار داد با اين مراکز نيستند.يکي ديگر از دلايل استقبال نکردن مردم ، حضور برخي موسسات خصوصي است که گرچه براي ارائه خدمات پزشکي در منزل تبليغ مي کنند، اما چنين فعاليت هايي در حيطه مجوزشان نيست. يا اگر مجوز دارند نظارت مستمري بر کيفيت کاري آنها وجود ندارد.دکتر بهرامي درباره مراکز خصوصي مي گويد: اگر سازمان هاي متولي خدمات بهداشتي و درماني ، نظارتي دقيق بر اين مراکز داشته باشند خوب است ، اما اين سازمان ها فقط مجوز مي دهند، همين.متاسفانه مراکزي هم هستند که باعنوان ارائه خدمات پزشکي در منازل ، پرستاران ساده و فاقد تحصيلات دانشگاهي در زمينه پرستاري يا بهياراني را که کمکهاي اوليه به آنها آموزش داده شده است ، مي فرستند.چنين پرستاراني خود نيز از امنيت شغلي ، بيمه و سنوات چيزي نمي دانند. حتي بسياري از آنها از مبلغ قراردادي که با خانواده ها بسته شده است بي خبرند و تنها درصد کمي از مبلغ قرارداد را به عنوان حقوق دريافت مي کنند. از سوي ديگر معلوم نيست چه کسي ، سلامت و امنيت صاحبخانه اي را که با تلفن تقاضاي پرستار مي کند تضمين خواهد کرد؟از طرفي خانواده ها هم نمي توانند به پرستاراني که تنها با معرفي يک ضامن و ارائه برگه اي مبني بر سوابق کاري شان به استخدام مرکزي در آمده اند، اعتماد کنند.دکتر بهرامي مي گويد: به هر حال ارائه خدمات پزشکي در منزل براي کلانشهري مثل تهران ضروري است و جايگاه واقعي خود را پيدا خواهد کرد، حتي شايد در آينده اي نزديک چنين طرحي در شهرستان هاي بزرگ هم اجرا شود.با اين که ارائه خدمات پزشکي در منزل مي تواند طرحي معقول و به صرفه باشد، اما هنوز حمايت نهادهاي دولتي ، بيمه و اعتماد اقشار گوناگون جامعه را کم دارد

زخم بستر

تعریف زخم بستر یا همان زخم فشاری

زخم بستر به زخمی گفته می شود که به علت وارد آوردن فشاری بیش از فشار طبیعی مویرگها(۳۲میلیمترجیوه) به مدت طولانی بر سطح پوست ایجاد می گردد که موجب نکروز ناحیه محدودی از بافتهای نرم می شود. و هم چنین : از بین رفتن ساختمان آناتومیک و عملکرد نرمال پوست که در نتیجه فشار خارجی وارد بر برجستگی های استخوانی ایجاد می شود وطبق قاعده ای منظم و در یک زمان معین زخم بستر بهبود نمی یابد.

کارشناسان مجرب ما با استفاده از جدیدترین تکنولوژی روز دنیا و مواد بیولوژیک به درمان زخم بستر می پردازند.

درمان زخم بستر

پانسمان هیدروژل کلوپلاست، ژل پیوریلون (Purilon) نام دارد. این نام برگرفته از کلمه Pure به معنی خالص است، چرا که در ژل پیوریلون هیچ ماده دارویی وجود ندارد. 90% حجم ژل پیوریلون آب مقطر است که در ترکیب با ذرات جاذب رطوبت سلولزی (CMC) و آلژینات کلسیم یک هیدروژل با غلظت متعادل به وجود آورده است که تناسب منحصر به فردی از خصوصیت رطوبت دهی (Hydration) و رطوبت گیری (Absorption) دارد. ژل پیوریلون در تماس با بافت نکروز سیاه یا زرد رنگ بر حسب میزان اگزودا و رطوبت زخم، به آن رطوبت می دهد و بالعکس، رطوبت اضافه را جذب می کند. در چنین شرایطی ژل پیوریلون بافت نکروز را تجزیه و حل می کند، بدون آن که به سلول های سالم آسیبی برساند. به این ترتیب در هر نوبت استفاده از ژل پیوریلون، بافت نکروز کمتر می شود.

تصمیم گیری برای انتخاب نوع دبریدمان که به روش جراحی یا شارپ صورت می گیرد یا با استفاده از ژل پیوریلون، به شرایط بیمار و ارزیابی زخم بستر بستگی دارد. در مواردی که زخم بستر بافت نکروز اندازه و ضخامت زیادی دارد، دبریدمان جراحی به دلیل سرعت بالاتر ارجح است. از طرف دیگر شرایط خاص بیمار نظیر سطح هوشیاری، سن بالا یا مشکلات قلبی و ریوی ممکن است دبریدمان جراحی را مقدور نسازد. در چنین شرایطی استفاده از ژل پیوریلون چاره ساز است. یک درمانگر با تجربه قادر است با ارزیابی شرایط، روش مناسب را انتخاب کند و حتی آن را به همراه روشی دیگر به صورت توأم به کار گیرد؛ مثلاً با یک یا دو بار استفاده از ژل پیوریلون و نرم کردن بافت نکروز شرایط مناسب تری برای دبریدمان جراحی به وجود آورد، یا در حالی که دبریدمان را با ژل پیوریلون دنبال می کند در بین تعویض های پانسمان، با ابزار مناسب بخش هایی از بافت نکروز را دبرید کند و به این مرحله از درمان سرعت بیشتری ببخشد.

ژل پیوریلون نیاز به یک پانسمان ثانویه دارد. در این مورد کامفیل شفاف یا کامفیل ضربدری گزینه های مناسبی هستند. معمولاً در زخم پای دیابتیک در صورت استفاده از ژل پیوریلون روی آن پانسمان بیاتین قرار داده، در نهایت پانسمان با بانداژ در موقعیت نگه داشته میشود

هیدروفایبر ( اکواسل )

پانسمان آکواسل نقره دار ( AQUACEL Ag ) تمامی مزایای تکنولوژی هیدروفایبر را دارد و علاوه بر آن یون نقره نیز به آن اضافه شده است.

پانسمان‌های حاوی نقره جهت کلیه زخم‌های عفونی و مستعد عفونت توصیه می‌شود. در نظر گرفتن موارد زیر در انتخاب پانسمان نقره مناسب اهمیت دارد.

آیا با سطح زخم به صورت میکروسکوپی تماس برقرار می‌کند؟

آیا امکان آزادسازی یون نقره را به میزان مورد نیاز و در زمان مناسب دارد؟

پانسمان باید با تمامی قسمت‌هایی از زخم که امکان رشد باکتری در آن‌ها وجود دارد، در تماس مستقیم باشد.

حتی زمانی که پانسمان با زخم تماس دارد، در دسترس بودن شکل فعال یون نقره به میزان کافی، برای کشتن باکتری‌ها حائزاهمیت است.

کاربرد Hydrofiber در سوختگی

در زخم‌هایی مانند سوختگی‌ها پانسمان‌های AQUACEL و AQUACEL Ag بهترین انتخاب هستند.

۱- در صورت نیاز به استفاده از چند پانسمان در کنار یکدیگر، باید تا ۵ سانتی‌متر با یکدیگر همپوشانی داشته باشند. بدین ترتیب پس از کاهش سایز، همچنان تمام سطح زخم با پانسمان در تماس می‌ماند.

۲- در زخم‌های وسیع می‌توان از باند کشی به عنوان پانسمان ثانویه برای ثابت نگه داشتن پانسمان استفاده کرد.

۳- پانسمان AQUACEL به گونه‌ای طراحی شده که در طول دوره‌ی درمان و اپیتلیالیزاسیون مجدد، خود به خود از زخم جدا می‌شود و تنها باید قسمت‌های جدا شده را قیچی کرد.

۴- در صورت تمایل به برداشتن پانسمان قبل از جدا شدن خود به خودی، می‌توان از نرمال سالین استفاده کرد.

كيست پيلونيدال

                       
  يك كيسه كوچك پوستي حاوي مو در قسمت پايين كمر.
 اين كيست به صورت يك منفذ پوستي كوچك نمايان شده و گاهي چيزي بيش از يك فرورفتگي حاوي چند موي پيچيده نيست .
 اين كيست مستعد عفونت است .
كيست هاي پيلونيدال در افراد سياه پوست ناشايع است .
 هر دو جنس مبتلا مي شوند ولي در مردان شايع تر است .
 عفونت كيست معمولاً در اوايل بزرگسالي (40-18 سال ) آغاز مي شود.

   علايم شايع
در صورت عدم عفونت علامتي ندارد.
 با ايجاد عفونت علايم زير بروز مي كند:
درد،
 قرمزي ،
 احساس درد با لمس
 تورم ناحيه مبتلا
 تب و لرز
 ترشح چرك

   علل
 اين كيست ناشي از اختلالي خفيف است كه در طي تكامل جنيني رخ مي دهد. 

عامل عفونت معمولاً استافيلوكوك است .

    عوامل افزايش دهنده خطر
تعريق زياد،چاقي تعريق را افزايش مي دهد.
 لباس تنگ

     پيشگيري
حمام كردن يا دوش گرفتن روزانه براي تميز نگه داشتن ناحيه كيست .
 به نظر مي رسد استفاده از وان آب گرم در پيشگيري از عفونت كيست مؤثرتر ازدوش گرفتن باشد.
پوشيدن لباس سبك و گشاد
جلوگيري از اضافه وزن

  عواقب مورد انتظار
 عفونت با درمان آنتي بيوتيك و جراحي قابل علاج است .

 عوارض احتمالي
 گسترش عفونت (نادر)

     درمان:
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل كشت ترشحات كيست باشد.
در صورت عفونت كيست ، از حمام آب گرم براي تخفيف درد استفاده كنيد.
 در يك لگن آب گرم به مدت 15-10 دقيقه بنشينيد و اين كار را هر چند بار كه لازم است تكرار كنيد.
 درمان كيست عفوني شده معمولاً شامل برش دادن برروي آبسه و تخليه چرك و گاهي جراحي به منظور برداشتن كل ناحيه عفوني مي باشد.
 التيام زخم جراحي ممكن است چند ماه به طول انجامد زيرا بايد از عمق زخم ترميم شود.
 يك تكه گاز بايد برروي زخم قرار داده شود تا هم امكان هواخوردن وجود داشته و هم از ساييده شدن لباس ها به زخم جلوگيري شود.
    داروها
 آنتي بيوتيك ها براي مقابله با عفونت

   فعاليت
محدوديي وجود ندارد مگر اين كه كيست عفوني شده باشد. در اين صورت فعاليت هاي خود را تا بهبود عفونت محدود كنيد.
 اگر هنگام نشستن احساس ناراحتي مي كنيد يك بالشتك مخصوص در محل نشستن خود قرار دهيد.
رژيم غذايي
 در صورت اضافه وزن از يك رژيم كم كالري و كم چربي استفاده كنيد.